MISAS POLA MAÑÁ:
10,00; 11,00; 12,30 SOLEMNE CON PROCESIÓN.
POLA TARDE: 19,30.
Benvido, benvida. Este é o blog da Parroquia de Santa Margarida da Coruña, en Galicia, España. A todos os que, católicos ou non católicos, nos visitades neste portal, saudámosvos fraternalmente, agradecemos o voso interese e sabede que tedes abertas as portas da nosa comunidade, un fogar para vós.
Páginas
▼
22 ago 2013
SANTA MARGARITA. HISTORIA, LEYENDA Y TRADICIÓN
INCLUÍMOS AQUÍ, POR RAZÓN DE LA PROXIMIDAD DE LA FIESTA ANUAL,
UNA INFORMACIÓN INTERESANTE SOBRE SANTA MARGARITA,
SU CULTO Y DEVOCIÓN.
LAS PERSONAS INTERESADAS PUEDEN CONSULTAR TAMBIÉN LAS ETIQUETAS "ICONOGRAFIA SAGRADA" Y "RELIXIOSIDADE POPULAR".
SANTA MARGARITA DE ANTIOQUIA
I
En
las narraciones, escasas de datos, de la
vida de Santa Margarita de Antioquía (Santa Marina para la
iglesia griega) se confunde la realidad
con la leyenda. Los que aquí ofrecemos son
una síntesis, elaborada por Manrique Rodríguez, a base de las diversas
tradiciones transmitidas en martirologios y santorales,.
![]() |
| Procesión en la fiesta del año 2012 |
La fiesta de Santa Margarita se celebra el día
20 de julio. En A Coruña se celebra el último domingo de agosto.
Nuestra parroquia heredó de los PP. Franciscanos, que atendían la ermita antes
de la existencia de la parroquia como tal,
un himno que resume los nebulosos datos biográficos de la santa y
comienza así, aludiendo al día de la fiesta:
Hoy en torno del ara bendita
entonemos un himno
en loor
de la virgen sin par
Margarita,
que perfuma el altar
del Señor.
Infancia
y adolescencia
El
himno a Santa Margarita continúa así:
Blanca flor de radiante hermosura,
la belleza del ángel
copió
y fue su alma tan
casta y tan pura
que a su Esposo
Jesús cautivó.
Santa
Margarita nació en Antioquía de Pisidia, en la península de Anatolia, actual
Turquía. Antioquía de Pisidia, es una
antigua población de Asia Menor, probablemente perteneciente a Frigia. Fundada
por colonos procedentes de Magnesia, bajo Seleuco Nicátor, fue declarada
ciudad libre por los romanos en el siglo II a de C., y convertida en colonia
bajo Augusto, con el nombre de Caesarea
Antioquia. Pablo y Bernabé hacen el
primer viaje misionero a ella, como se refiere en los Hechos de los Apóstoles (Hch
14, 21-24) .
Unos
datan el nacimiento de Marina/Margarita entre los años 255-275 (?) ; otros, algo más tarde, bajo el imperio de
Diocleciano (años 284-305 d. De C). Este
emperador romano se distinguió por la
crueldad metódica con que persiguió a los cristianos, viéndose éstos en la
necesidad de esconderse en cuevas (catacumbas)
y huir
al desierto.
El padre de Santa Margarita se llamaba Teudio o
Teódulo y era sacerdote de dioses romanos. Margarita fue criada, como era costumbre entonces,
por una nodriza, quien, siendo cristiana, inicia a la niña en la fe.
A los doce años Margarita recibe el bautismo y se consagra
mediante votos como esposa mística de
Cristo.
Al
conocer su padre que ella había abrazado
la religión cristiana y renegado de los dioses, estuvo decidido a denunciarla; pero, por su amor de
padre no lo hace y así evita su muerte. Pero decide renegar de ella, no
reconocerla como hija, y expulsarla del
domicilio paterno.
Margarita
se hizo pastora y cuidaba los corderos de su ama de leche cerca de la ciudad de Antioquía.
17 ago 2013
3 ago 2013
DOMINGO XVIII: GASTAR O TEMPO, GAÑAR COUSAS, PERDER O TEMPO
Dom. XVIII.C. Lc 12, 13-21 pps
More PowerPoint presentations from Andres GV
Resoa con forza este domingo a voz pesimista pero atinada do sabio de
Israel, chamando a atención sobre a frívola maneira de gastar o noso tempo. E
non me refiro as vacacións ben gañadas nin ao disfrute do tempo libre, de
paraia, de montaña; nin sequera me refiro ás mesas festivas e familiares ben
abastecidas, das que case ninguen se libera nin fai moito esforzo por
liberarse. Refírome á advertencia, que tamén recolle o salmo:
Ensínanos a contar os nosos
días,
para que acheguemos o corazón
á sabedoría.
O evanxeo noavemente recolle o tema da primeira lectura e
Xesús fainos a grave advertencia sobre a precariedade da existencia e encáranos
coa cuestión da súa finalidade: para que vivimos, se ao remate non levamos nada
deste mundo para o outro? Cuestión interesante. A pensar. E optar.
.jpg)