Igrexa en Galicia. Información (13/07/2012)

-Contidos
- Consello para ter tempo, facer tempo, gañar tempo. Reflexión de Manuel Vázquez Balnco
- O códice na súa casa
- O patrimonio cultural da Igrexa
- A catedral de Ourense restaura o seu órgano
- Acción Católica de Ourense: a iniciación da infancia
- O bispo de Ratisbona, novo Prefecto da Congregación da Doutrina da fe
- Entrevista: D. Xosé Fernández Lago, coengo da catedral de Santiago

Lixeiros de equipaxe. O evanxeo en versión EVD QUIERO VER

Evanxeo do Domingo XV do tempo Ordinario, B

Evanxeo Mc 6, 7-13. XV TOB 150709

More PowerPoint presentations from Andres GV

A CORUÑA HISTÓRICA. ESTAMPAS DE 1926

Acabo de recibir este precioso documento. Diverosos percorridos dos tranvías coruñeses, o da cidade e o de cercanía (Coruña-Sada) aló polo 1926. Paga a pena pararse e admirar.

Kyries da "Misa Criolla" de Ariel Ramírez. Oración e homenaxe.

Escoitade e vede esta interpretación do canto penitencial da Misa Criolla. Facédeo deixando que o corazón se enchoupe da forza, intensidade e sinceridade deste clamor. É pregaria e homenaxe para un amigo arxentino enfermo.

SARDIÑADA CON HOMENAXE CARIÑOSA

      O venres, día derradeiro de xuño, reunímonos unhas cento oitenta persoas con ocasión da sardiñada anual. Este ano a sardiñada estaba prevista para o primeiro sábado de xullo pero desde o Concello nos advertiron que non habería permisos nese mes para facer lume.

    

     Eran dadas as oito e media da tarde cando D. Manuel, o párroco, colleu o micro e ofreceu unhas emotivas e sentidas palabras de agradecemento a Josefa, con motivo da súa xubilación como responsable da limpeza da igrexa parroquial por máis de trinta anos.

     Josefa, que estaba acompañada polo seu neto, non esperaba a merecida homenaxe que os alí reunidos lle dispensaron.

    Como recordo, o párroco entregoulle unha reprodución en prata dun cruceiro tradicional, no que ía gravado o nome de Josefa e a gratitude da parroquia de Santa Margarida.

  O equipo habitual de asadores comezara o seu labor algo despois das cinco da tarde.

        O equipo de camareiras e servizos auxiliares xa empezara a preparar o comedor desde un par de días antes. Nesa tarde remataron tan aprezable tarefa poñendo manteis, panos de papel, pratos, vasos e demais complementos de vaixela e de xantar. 

     As sardiñas, anque moi caras os días anteriores, chegaron cun prezo máis asequible. Consumíronse dous paxes completos, que veñen sendo trinta quilos. O complemento de churrasco, lambetadas e queimada estivo no seu punto, case xusto, anque sobrou algo de churrasco. Curiosamente non sobrou pan.

  


     As lambetadas finais, debidas á xenerosidade das espontáneas reposteiras, resultaron abundantes, case excesivas.

   A "Rianxeira", o "Andar miudiño", "Vivir na Coruña", Señor cura, señor cura" e tantas outras cantigas tradicionais resoaron con vigor nos locais parroquias. 

  

    Xa pasadas as once, en pequenos grupos de amigos e familiares, os comensais foron marchando, coa sensación común dunha festa grata, ben organizada, que serve para reforzar o sentido comunitario e fraterno de todos os participantes.